Torino’daki İlk Sabahım: SIM Kart Peşinde Bir Şehir Turu

Torino’ya varışımın ardından geçirdiğim yoğun ve stresli gecenin sabahında, sabah namazından sonra odanın sessizliğiyle baş başa kaldım. Okunan bir ezan yoktu. Evdeki gibi küçük de olsa üç kişilik cemaatim, beni uykudan kaldıracak bir yakınım da yoktu. Bu yokluklar insanın sinesine ağır geliyor. Yine de kendime, “Sıkıntı yok,” dedim ve listeye pozitif bir yok daha ekledim: Bugün pes etmek yoktu.

Biraz daha uyuduktan sonra sabah yedi civarında kalktım. Önümde halletmem gereken iki büyük mesele vardı: Telefon hattı bulmak ve çalışmayan banka kartımın derdini çözmek. İnternetim olmadığı için önce Torino’nun çevrimdışı haritasını indirdim; gideceğim yerleri tek tek işaretleyip yola çıktım.

O gün hiç fotoğraf çekmedim. Zihnim şehri belgelemekten çok, sıradaki problemi çözmekle meşguldü. Bu nedenle yazıdaki şehir fotoğrafları, geçtiğim yerleri göstermek için kullanılan lisanslı arşiv görselleridir.

İnternetsiz şehirde ilk rota

Kaldığım Residenza universitaria Borsellino’dan çıkıp resepsiyonun soluna döndüm. Via Paolo Borsellino boyunca yürüdüm; kavşaktan karşıya geçip Via Giovanni Falcone yönünde devam ettim. Sağ tarafımdaki yeşil alanı geçtikten sonra ilk durağım bir tabaccheria, yani tütüncü oldu.

“SIM kart ararken tütüncüde ne işin var?” diye düşünebilirsiniz. Ben de ilk duyduğumda şaşırmıştım. Fakat bazı tabaccherialar telefon operatörlerinin satış veya yükleme noktası olarak çalışabiliyor. Benim de kartım çalışmadığı için ilk ödemeyi nakit yapmam, sonrasında hattı uygulama üzerinden yönetmem gerekiyordu.

Kısa bilgi — Tabaccheria nedir? İtalya’daki yetkili tütün satış noktaları, dışarıdaki belirgin T tabelasından tanınır. Bu dükkânlarda tütün ürünlerinin yanında pul, bazı ulaşım biletleri, ödeme ve telefon hattı hizmetleri de bulunabilir; ancak her dükkân aynı hizmeti vermez. İtalya Gümrük ve Tekeller Kurumu normal satış noktalarının T tabelasında ruhsat numarasını göstermesi gerektiğini belirtiyor.

İlk dükkânda şansım yaver gitmedi. Satıcı İngilizce bilmiyordu ve aradığım işlemi de yapmıyordu. Tam o sırada içeri giren iki yaşlı hanımefendiden biri İngilizce konuşarak bana yakınlardaki diğer noktaları tarif etti. Haritayı gösterdim, yönleri birlikte kontrol ettik ve teşekkür ederek yeniden yola çıktım.

Torino’da ilk dikkatimi çeken ayrıntılardan biri yaşlı insanların şehir hayatının tam içinde olmasıydı. Köpek gezdiriyor, bisiklete biniyor, banklarda sohbet ediyor ve gündelik hayatı oldukça hareketli yaşıyorlardı. Sigara içenlerin çokluğu da gözüme çarpıyordu. Bunlar elbette yalnızca ilk günlerdeki kişisel gözlemlerimdi; ama şehrin ritmini anlamaya başladığım ilk küçük işaretler de bunlardı.

Porta Susa’ya yeniden dönüş

Via Susa’ya döndüğümde Porta Susa istasyonu yeniden karşıma çıktı. Alt geçitten geçip merdivenlerden yukarı çıktım. Bir gün önce valizimle, yorgunlukla ve yön bulma telaşıyla geldiğim yere bu kez başka bir mesele için dönmüştüm. Üstelik gün içinde buradan bir kez daha geçecektim.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: CarlinoNabbo / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Haritada işaretlediğim ilk tütüncü kapalıydı. Yakındaki Iliad noktası daha geç açılacaktı; hemen yanındaki BNL şubesi de henüz hizmet vermiyordu. Beklemek yerine biraz yürüyüp şehri tanımaya karar verdim.

Sokakların bazı bölümleri, iki yana sıralanmış dükkânları ve üstü kapalı yürüyüş yollarıyla yarım bir pazar yeri hissi veriyordu. Bu kemerli geçitler hem tarihî bir görüntü oluşturuyor hem de yaz sıcağında gölge sağlıyordu.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Zairon / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Kısa bilgi — Torino’nun porticileri: Torino merkezindeki kemerli ve üstü örtülü yaya geçitleri yalnızca estetik bir ayrıntı değil, şehrin günlük yaşamının parçası. Torino Belediyesi merkezde yaklaşık 18 kilometrelik portico ağı bulunduğunu; bu geçitlerin yağmurdan ve güneşten koruduğunu belirtiyor. Torino Belediyesi

Piazza XVIII Dicembre’den sağa döndüm ve yürümeye devam ettim. Bir yandan da şehir hayatını izliyordum. Binaların giriş kapıları alıştığımdan çok daha büyük ve ağır görünüyordu; bazı avlulara otomobiller doğrudan bu kapılardan giriyordu. Yaya geçitleri ve bisiklet yolları sık aralıklarla karşıma çıkıyordu. Bisikletliler için ayrı sinyal lambaları vardı; yaya ışıklarında kırmızı ve yeşilin yanında sarı ışık da kullanılıyordu.

Kısa bilgi — Yayaya da sarı ışık: İtalya Karayolları Kanunu’nun 41. maddesinde yaya ve bisiklet sinyalleri kırmızı, sarı ve yeşil olarak tanımlanır. Sarı ışık, geçişe yeni başlamamak ve başlamış olan geçişi tamamlamak gerektiğini bildirir. Normattiva — Madde 41

Bazı geniş yürüyüş yollarının ortasında iki sıra hâlinde uzanan ağaçlar vardı. Temmuz sıcağında bu gölgeli koridorlarda yürürken sıcaklığı çok daha az hissediyordum. Şehir, daha ikinci günden bana küçük kolaylıklarını göstermeye başlamıştı.

Piazza Statuto ve pek anlaşamadığım bir anıt

Bir süre sonra Piazza Statuto’daki Monumento al Traforo del Cenisio–Fréjus karşıma çıktı. Kayaların üzerinde yükselen karanlık figürleriyle oldukça dramatik bir yapıydı. Dürüst olmak gerekirse sanat anlayışımla pek uyuşmadı; biraz baktım ve yoluma devam ettim.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Falnini / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Kısa bilgi — Fréjus Tüneli Anıtı: Luigi Belli tarafından tasarlanan ve 1879’da açılan anıt, Fréjus Demiryolu Tüneli’nin yapımını anmak için dikildi. Anıtın tepesindeki kanatlı figür bilimin zaferini, kayalara dağılmış titanlar ise doğanın aşılmasını simgeliyor. MuseoTorino

Sağa döndüğümde kendimi Via Giuseppe Garibaldi üzerinde buldum. Sağlı sollu pastaneler, kafeler, kıyafet mağazaları, küçük marketler ve eczaneler uzanıyordu. Eczaneleri kaçırmak neredeyse imkânsızdı; büyük, yeşil ve ışıklı haç tabelaları uzaktan bile görünüyordu.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Gianni Careddu / Wikimedia Commons.jpg), CC BY-SA 4.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Via Garibaldi’den Piazza Castello’ya

Piazza Castello’daki tabaccheriaya ulaştığımda orası da kapalıydı. Yakındaki Iliad noktasında durumu anlattım; bana saat ona kadar beklemem söylendi. Ben de vakti meydanı dolaşarak geçirmeye karar verdim.

Bulunduğum yer şehrin en hareketli merkezlerinden biriydi. Çevrede gösterişli mağazalar, kafeler ve tarihî yapılar vardı. Fakat kafam hâlâ telefon hattı ve banka kartında olduğu için ne doğru düzgün gezebildim ne de fotoğraf çekmeyi düşündüm.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Fred Romero / Wikimedia Commons.jpg), CC BY 2.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Teatro Regio di Torino’nun önünden geçtim. Şehirde sahnelenen oyun ve operaların afişlerini otobüs duraklarında bile görmek mümkündü.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Iron Bishop / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Kısa bilgi — Teatro Regio: Torino’nun tarihî opera binasının kökleri 1740’a uzanıyor. Eski yapı 1936’daki yangında yok oldu; Carlo Mollino’nun tasarladığı yeni bina ise 1973’te açıldı. Teatro Regio’nun resmî tarihçesi

Daha sonra Palazzo Madama’nın arka tarafındaki ilk banka oturdum ve çevreyi seyretmeye başladım. Önümden bir okul gezi grubu geçti. Meydandaki gündüz vakti yanmaya devam eden lambalara kısa süre içinde bir ekip müdahale etti; arızayı giderip ampullerden birini değiştirdiler. Köpeklerini gezdiren insanlar ve bisikletleriyle hızla geçen gençler, ben beklerken meydanın akışını sürdürüyordu.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Mostacchi.angelo / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Kısa bilgi — Palazzo Madama: Yapının geçmişi Roma dönemindeki şehir kapısına kadar uzanıyor; daha sonra Orta Çağ kalesine ve Savoy hanedanının sarayına dönüştü. 1934’ten beri Museo Civico d’Arte Antica’ya ev sahipliği yapıyor. Palazzo Madama

Tütüncü önünde şüpheli bekleyiş

Saat onu geçtiğinde yeniden tütüncüye gittim. Dükkân hâlâ açılmamıştı ve benim gibi bekleyen birkaç kişi daha vardı. İşlek caddenin ortasında, sanki sigarasız kalmışım gibi tütüncünün önünde volta atıp durmak biraz komik, biraz da utandırıcıydı. Bir başka tabaccheriaya gittim; onlar bu işlemi yapmadıklarını söyleyip beni Vodafone’a yönlendirdiler.

Vodafone mağazasındaki görevli, codice fiscale olmadan bana yalnızca bir aylık turist hattı önerebileceklerini söyledi. Bu, o mağazada bana sunulan seçenekti; bütün operatörler için geçerli genel bir kural gibi düşünmemek gerekir. Yine de benim ihtiyacımı karşılamıyordu. Dükkândan çıktığımda sabahki enerjim iyice azalmıştı.

Geri dönmeyi düşünürken çevrenin canlılığı beni oyaladı. Dondurmacılar, kitapçılar ve mağazalar doluydu. Bir noktada Gazze’nin öncesini ve sonrasını gösteren, yukarıya asılmış fotoğraflar gördüm. Günlük telaşın ortasında insanı bir anda durduran görüntülerdi.

Bir ara sokağa döndüğümde Via Carlo Alberto’daki küçük Lidl karşıma çıktı. Adını çok duyduğum için içeri girdim. Su, şampuan, diş macunu, sabun ve el sabunu aldım. Böylece zaten uzun olan yürüyüşüme bir de ağır poşetler eklenmiş oldu.

Önce banka, sonra bingo

Yakındaki bir BNL ATM’sinde para çekmeyi denedim. Ekranda “yetersiz bakiye” uyarısını görünce en azından sorunun neye benzediğine dair bir ipucu yakaladığımı düşündüm. Oradaki birine derdimi anlattım. Sağ olsun yardımcı olmaya çalıştı ve müşteri hizmetlerini aramamı önerdi.

Tek sorun şuydu: Arayabileceğim bir telefon hattım hâlâ yoktu.

Poşetlerle birlikte yeniden aynı tütüncüye döndüm. Bu kez bingo: Dükkân sonunda açılmıştı. Yolda yaşlı bir adam benden kendisi için sigara almamı istedi. Kabul etmedim ve yoluma devam ettim.

Tütüncüden 10 avroya SIM kartı aldım. Ardından Iliad noktasındaki makinede pasaport, doğum yeri, ad, soyad ve adres bilgilerimi girerek aktivasyon işlemini yaptım; 7 avroluk paketi seçtim. Oradaki bir hanımefendi bütün adımları sabırla tek tek gösterdi. Biraz şakalaşıp konuşunca sabah boyunca biriken gerginliğim de azaldı.

Kısa bilgi — Iliad satış noktaları aynı değil: Iliad’ın resmî mağaza bulucusunda Store, Corner, Point ve Express gibi farklı satış noktaları bulunuyor. Bazı Point noktaları nakit kabul edip görevli desteği sunarken bazı işlemler Simbox üzerinden belge ve ödeme kartıyla yapılıyor. Güncel nokta ve işlem türünü gitmeden önce Iliad mağaza bulucusundan kontrol etmek gerekiyor.

Hattın yaklaşık kırk dakika içinde açılacağını söylediler. Biraz yürüdükten sonra numaramın geldiğini gördüm; fakat bakiye yüklemeden internete bağlanamıyor ve arama yapamıyordum. Hemen yurda dönüp babamın kartıyla ödeme yapmaya çalıştım. Yurt interneti sürekli gidip geldiği için bu basit işlem bile sabır testine dönüştü. Sonunda ödeme tamamlandı ve hat açıldı.

İnternet geldi, bu kez banka başladı

Telefon hattı çalışır çalışmaz Via Cernaia’daki BNL şubesine gittim. Kız kardeşimi aradım; o da başka bir telefondan müşteri hizmetlerine bağlanmama yardım etti. Altı kez görüştüm. İki görüşme aniden kapandı, diğerlerinde farklı işlemler denendi; fakat kart yine çalışmadı.

Temsili arşiv görseli. Fotoğraf: Italo Losero / Wikimedia Commons, CC BY 2.0. Görsel WebP biçimine dönüştürülmüştür.

Moralim bozuk bir hâlde Via Cernaia 40’taki CRAI markete girdim ve bir yoğurt aldım. “Bir de kartı POS cihazına takarak deneyelim,” dedim.

Ve kart bir anda çalıştı.

Kasada yalnızca bir yoğurtla, ödeme onay sesine gereğinden fazla sevindim. Dışarıdan bakıldığında komik görünmüş olabilirim; ama saatlerdir çözemediğim bir sorun, o küçücük alışverişte kendiliğinden çözülmüştü.

Günün son haberi: Artık öğrenci numaram vardı

Hemen Residenza Borsellino’ya döndüm ve konaklama ödememi yaptım. Aynı sırada Politecnico di Torino’daki çevrim içi kayıt işlemlerimin tamamlandığını gördüm. Artık bir öğrenci numaram vardı ve üniversitenin öğrencilere sunduğu sistemlere erişebilecektim.

Kısa bilgi — Matricola: Politecnico di Torino’nun öğrenci düzenlemelerine göre kayıt tamamlandığında öğrenciye bir matricola, yani öğrenci numarası ile kurumsal e-posta hesabı atanıyor. Politecnico di Torino öğrenci düzenlemeleri

Hesap bilgilerimin kalan kısmını doldurduktan sonra uyku moduna geçtim.

O günün bana öğrettiği şey

2 Temmuz’da planladığım işleri yaptım; ama hiçbiri planladığım sırayla veya kolaylıkla olmadı. SIM kart ararken Torino’nun merkezini yürüyerek dolaştım. Banka kartını çözmek için defalarca telefon ettim, çözüm ise bir markette aldığım yoğurdun ödemesinde karşıma çıktı. İnternet için bütün gün uğraşırken, günün sonunda üniversite sisteminde artık resmen bir öğrenci numaram olduğunu gördüm.

Bir gün önce Torino’ya ulaşmaya çalışıyordum. O gün ise Torino’da kendi işimi kendim çözmeye başlamıştım.

Hâlâ yabancıydım, hâlâ pek çok şeyi bilmiyordum ve zaman zaman ne yapacağımı şaşırıyordum. Fakat çevrimdışı haritayla çıktığım o uzun yürüyüşün sonunda şehir, biraz daha az yabancı görünüyordu.

Bazen bir şehri tanımak için gezi planına değil; açılmayan bir dükkâna, çalışmayan bir karta ve vazgeçmemek için iyi bir nedene ihtiyaç duyuyorsunuz.

Bu günden çıkardığım 8 pratik ders

1. İnternetiniz yoksa çevrimdışı haritayı ve önemli adreslerin ekran görüntülerini yurttan çıkmadan indirin.
2. Her tabaccherianın SIM kart satmadığını, aynı operatörün farklı noktalarda farklı işlemler sunduğunu unutmayın.
3. Pasaportunuzun yanında konaklama adresinizi de hazır tutun; hat aktivasyonunda istenebilir.
4. Nakit avro taşıyın. Kart ve telefon hattı aynı anda çalışmadığında günü kurtarabilir.
5. Bir banka kartı ATM’de reddedildiğinde sorun yalnızca bakiyeyle ilgili olmayabilir; resmî destek kanalıyla doğrulamadan kesin sonuca varmayın.
6. Kartı temassız kullanmak yerine çipli olarak POS cihazına takıp denemek bazen farklı sonuç verebilir.
7. Dükkânların çalışma saatlerini önceden kontrol edin; sabah erken çıkmak her yerin açık olacağı anlamına gelmiyor.
8. Sorun çözmeye çalışırken çevrenize de bakın. Bazen zorunlu bir yürüyüş, şehirle ilk gerçek tanışmanız oluyor.

Görsel ve doğrulama notu

Bu yazı kişisel olarak yaşadığım 2 Temmuz 2026 gününü anlatıyor. O gün çekilmiş kişisel fotoğrafım bulunmadığı için kullanılan sekiz şehir görseli Wikimedia Commons’taki lisanslı dosyalardan alınmış, boyutlandırılmış ve WebP biçimine dönüştürülmüştür. Fotoğraf sahipleri ve lisanslar her görselin altında belirtilmiştir. Ücretler ve mağazada sunulan seçenekler o günkü kişisel deneyimimi yansıtır; güncel tarife veya genel kural olarak değerlendirilmemelidir.